Zawody przyszłości w branży offshore. Propozycje wykorzystania treści na lekcjach doradztwa zawodowego i w pracy indywidualnej z uczniem

Autor: Anna Rduch; Ostatnia aktualizacja: 12.02.2026

Pracujesz z uczniami szkół podstawowych i/lub ponadpodstawowych i szukasz pomysłu, jak ciekawie wprowadzić temat zawodów przyszłości w branży offshore? W artykule znajdziesz konkretne propozycje do wykorzystania zarówno na lekcjach doradztwa zawodowego, jak i w pracy indywidualnej z uczniem.

Poniżej znajdziesz propozycje zadań wspierających odkrywanie własnych predyspozycji, poznawanie branży offshore oraz planowanie dalszej ścieżki edukacyjno-zawodowej. Treści te można elastycznie dopasować zarówno do uczniów zainteresowanych tą branżą, jak i tych, którzy nie mieli z nią wcześniej styczności, w zależności od etapu i celu pracy doradczej.

Wykorzystując zaproponowane pomysły w pracy z uczniem zainteresowanym karierą w branży offshore, pomożesz mu doprecyzować cele zawodowe, zidentyfikować kluczowe kompetencje i możliwe ścieżki edukacyjne oraz wesprzesz go w przygotowaniu indywidualnego planu działań.

Z kolei w pracy z młodymi osobami poszukującymi kierunków dalszej edukacji i zatrudnienia, działania te pomogą w rozpoznaniu ich zasobów i zainteresowań, przybliżą różnorodność możliwości oferowanych w branży offshore oraz zachęcą do eksploracji nowych ścieżek zawodowych.

Co to jest branża offshore?

Termin offshore odnosi się do sektora działalności realizowanych poza obszarem lądowym kraju, najczęściej na otwartym morzu. Przez wiele lat obszar offshore kojarzony był przede wszystkim z przemysłem wydobywczym ropy naftowej i gazu ziemnego.

Wraz z rozwojem idei zielonej transformacji, branża offshore częściej kojarzy się z morską energetyką odnawialną, a w kontekście Polski głównie z pozyskiwaniem energii z wiatru. Poza budową i eksploatacją samych farm wiatrowych na otwartym morzu, obszar ten wiąże się z budową oraz obsługą niezbędnej infrastruktury, takiej jak stocznie, czy łańcuchy dostaw.

Dynamiczny rozwój branży offshore wynika z globalnych zmian gospodarczych i klimatycznych oraz daje szansę na powstanie nowych ścieżek kariery, które z perspektywy doradcy zawodowego warto uważnie śledzić. Nowe miejsca pracy będą bowiem wymagały wysoko wykwalifikowanych specjalistów, jaki i serwisantów, czy członków załóg statków. Branża ta ma przy tym szeroki, interdyscyplinarny charakter, co dobrze ilustrują jej główne filary:

produkcja energii poprzez morskie farmy wiatrowe;
infrastruktura i logistyka morska: transport statkami i instalacja ogromnych elementów turbin wiatrowych, porty instalacyjne i serwisowe, czyli bazy na lądzie do obsługi statków i magazynowania części, a także flota specjalistyczna do obsługi statków;
nowoczesne technologie towarzyszące i innowacje, np. technologie wodorowe, magazynowanie energii, lotnictwo bezzałogowe (np. wykorzystanie dronów do inspekcji turbin);
usługi wspierające w zakresie projektowania i bezpieczeństwa – tutaj wskazuje się zaplecze intelektualne: projektowanie konstrukcji odpornych na ekstremalne warunki morskie, bezpieczeństwo pracowników, nadzór nad ochroną ekosystemów morskich; diagnostyka i serwis, np. utrzymaniu ruchu, naprawy turbin i kabli podmorskich.

Branża offshore oferuje zatem wiele możliwości rozwoju zawodowego w różnych obszarach – od technologii i inżynierii, przez logistykę, aż po usługi wsparcia i serwis, co czyni ją atrakcyjną i perspektywiczną dla młodych ludzi planujących swoją karierę zawodową.

Doradztwo a branża offshore

W procesie doradczym odnoszącym się do branży offshore, warto uwzględniać zróżnicowane grupy wiekowe uczniów oraz różne poziomy ich zainteresowania. Istotne jest przedstawienie możliwych ścieżek edukacyjnych – od technikum i liceum, poprzez studia, aż po kursy i staże – oraz konkretne obowiązki przedstawicieli poszczególnych zawodów. Równie ważne jest też pokazanie realnego środowiska pracy oraz wymaganych kompetencji technicznych i miękkich. Uzupełnieniem tych działań powinno być prowadzenie ćwiczeń wspierających samoświadomość, wspomagających poznawanie mocnych stron i zainteresowań. Dzięki temu uczniowie mogą realistycznie ocenić możliwości, korzyści i wyzwania związane z branżą i świadomie planować swoją ścieżkę edukacyjno-zawodową.

W pracy indywidualnej i grupowej skuteczne jest łączenie metod opartych na doświadczaniu i eksplorowaniu, takich jak: projekty, warsztaty, mentoring, czy narzędzia cyfrowe. Ich uzupełnieniem są zarówno materiały dostępne w sieci – filmiki, artykuły, konta tematyczne, jak i praca z kartami, które wspierają aktywne poznawanie świata pracy oraz refleksję młodych ludzi. Metody te z powodzeniem można stosować także na lekcjach przedmiotowych.

Wykorzystanie tematyki offshore w pracy z grupą

Kontakt z przedstawicielem zawodu

Zaproś na lekcję przedstawiciela branży offshore lub zorganizuj spotkanie online. Taka forma daje uczniom możliwość bezpośredniego kontaktu z praktykiem, poznania środowiska pracy „od kuchni” oraz realnych zadań wykonywanych na danym stanowisku. Stwarza także przestrzeń do zadawania pytań i rozwiewania wątpliwości związanych z wyborem ścieżki zawodowej.

Dyskusja

Zainicjuj dyskusję klasową pn.: „Czy warto rozważać zawody z branży offshore jako przyszłość kariery?”.

Przygotowanie uczniów do debaty wymaga pracy z różnorodnymi materiałami, poszukiwania wiadomości z różnych źródeł, rozwijania krytycznego myślenia oraz konstruowania spójnej argumentacji. Przede wszystkim jednak oswaja ich z tematyką branży offshore i pokazuje nowe obszary zawodowe.

Debatę można przeprowadzić łącząc lekcje doradztwa zawodowego z innymi przedmiotami, np. języka polskiego, czy obcego.

Targi branżowe i edukacyjne

Jeśli tylko jest taka możliwość, zorganizuj wizytę na targach kariery czy targach branżowych (np. OZE, energetyczne) odbywających się lokalnie lub zarejestruj swój udział w targach wirtualnych.

Poprzez zapoznanie się z ofertami firm i instytucji oraz możliwość rozmów z ich przedstawicielami, daje uczniom zupełnie nową perspektywę na potencjalne ścieżki kariery. Takie wydarzenia pozwalają młodzieży odkryć, jak wiele rozmaitych profesji i kompetencji zawodowych może obejmować jedna branża, a zdobyte informacje mogą stać się punktem wyjścia do rozmów o dalszych wyborach edukacyjnych.

Biorąc udział w targach stacjonarnych razem z uczniami ustalcie wspólne cele lub zadania do wykonania, np. rozmowa z min. 3 przedstawicielami firm, wyszukanie 5 zawodów, o których istnieniu nie wiedzieli, poznanie ścieżki kariery przynajmniej jednej osoby. Po zakończeniu wizyty poproś uczniów w klasie, aby podzielili się swoimi odkryciami.

Przykładowe wydarzenia:

BALTEXPO - International Maritime and Military Fair,
Targi PowerConnect w Gdańsku (targi energetyczne),
Targi Kariery Edu Offshore Wind.

Gdy brak dostępu do wydarzeń targowych

Wspólnie z uczniami poszukaj tematycznych targów, które odbędą się lub już odbyły w Waszej okolicy (a także poza nią). Większość takich wydarzeń posiada stronę internetową lub profil w social mediach prezentujący wystawców targów.

Pracując z materiałami z sieci, podziel uczniów na mniejsze grupy i przydziel im wybrane zadania do opracowania – wspólne dla wszystkich lub dla poszczególnych zespołów, np.:

Wybierzcie jednego wystawcę z listy i napiszcie czym zajmuje się firma, w jakiej branży działa, kogo zatrudnia.
Na podstawie opisu wybranej firmy wypiszcie 5 zawodów lub stanowisk, które są z nią związane. Następnie przyporządkujcie, które z nich to zawody techniczne, a które nietechniczne.
Korzystając z opisu wybranej firmy wypiszcie jakie kompetencje miękkie i twarde mogą być potrzebne w tym miejscu pracy. Oceńcie, które z tych kompetencji uczniowie rozwijają w szkole, a które poza nią.
Na podstawie opisu firmy zastanówcie się, co w tej pracy mogłoby być atrakcyjne, a co trudne (np. wyjazdy, odpowiedzialność). Czy widzicie się w takim środowisku i dlaczego tak bądź nie?
Zapoznając się z opisem firmy zastanówcie się jakie kierunki kształcenia mogą prowadzić do pracy w niej (np. technikum, studia, kurs, doświadczenie?) i co można zrobić już teraz, żeby wykonywać podobną pracę?

Po zaprezentowaniu przez uczniów wyników pracy grup poproś o krótką refleksję - czego nowego dowiedzieli się o pracy, firmie lub sobie.

Poznanie środowiska pracy

Dla zobrazowania realiów pracy w wybranym zawodzie można wykorzystać krótkie filmiki ukazujące, np. życie na platformach, pracę przy montażu turbin wiatrowych. Ułatwia to zrozumienie wyzwań oraz wymagań pracy.

Przykładowe filmy:

Po prezentacji wybranych filmików warto przeprowadzić rozmowę z uczniami, podczas której poruszycie tematy ich własnych wyobrażeń i preferencji dotyczących charakteru pracy, wymaganych kompetencji i codziennych obowiązków.

Przykładowe pytania:

Gdybyście mieli pracować w branży offshore (np. na platformie wiertniczej), jakie czynności chcielibyście wykonywać?
Co w tej pracy najbardziej Was zaskoczyło?
Jaka, Waszym zdaniem, jest największa różnica między pracą offshore, a pracą na lądzie?
Co w tej branży wydaje Wam się najbardziej wymagające: fizycznie, psychicznie albo emocjonalnie? Dlaczego?
Co w tej pracy wydaje się najtrudniejsze?
Jakie cechy lub umiejętności powinna posiadać osoba, która dobrze odnajdzie się w takim środowisku pracy?
Jak praca w takim charakterze (lub w tym miejscu) wpływa na życie pracownika: rodzinę, czas wolny, relacje z innymi?
Co w tej pracy może dawać satysfakcję i poczucie sensu, mimo trudnych warunków?
Wypiszcie jak najwięcej zawodów / stanowisk, które można wykonywać w miejscu pokazanym na filmie. Czyjej pracy nie widać na pierwszy rzut oka?

Zainteresowanym uczniom można polecić zapoznanie się z tematycznymi podcastami lub webinarami, np.: film ukazujący pracę technika turbin wiatrowych (60 min).

Gotowe scenariusze zajęć wraz z materiałami

Na zajęciach grupowych skorzystajcie z gotowych scenariuszy dostępnych na Mapie Karier. Zawierają one szczegółowe opisy oraz komplet materiałów niezbędnych do przeprowadzenia lekcji.

Morskie horyzonty to propozycja, która pomaga młodzieży zrozumieć, jak wygląda praca na morzu i dlaczego na Bałtyku powstają morskie farmy wiatrowe. Zajęcia uczą, jakie znaczenie ma morskie środowisko oraz jakie zawody i kompetencje są potrzebne w sektorze offshore. Jednocześnie rozwijają umiejętności pracy zespołowej, analizy informacji i autoprezentacji.

Kariera z wiatrem w żaglach z kolei skupia się na praktycznym poznawaniu zawodów związanych z offshore i zieloną transformacją energetyczną. Uczniowie poznają konkretne profesje, ich zakres obowiązków, wymagania oraz technologie stosowane w tych zawodach. Podczas zajęć uczniowie mają okazję pracować w zespołach, analizować ścieżki kariery oraz symulować proces rekrutacji.

Te scenariusze lekcji są atrakcyjne dydaktycznie, zgodne z założeniami rozporządzenia o doradztwie zawodowym oraz mogą być łatwo dostosowane do różnych grup wiekowych – od klas VII szkoły podstawowej po szkoły ponadpodstawowe. Wprowadzenie ich do programu zajęć stanowi dobrą okazję do poszerzenia wiedzy uczniów na temat nowoczesnych sektorów rynku pracy, zaprezentowania realnych ścieżek kariery oraz zachęcenia młodych ludzi do refleksji nad własnym rozwojem zawodowym.

Kompetencje miękkie a praca w branży offshore

Praca w branży offshore kojarzy się z umiejętnościami technicznymi, jednak kompetencje miękkie stanowią istotny element każdej profesji. Poniższe ćwiczenia pozwolą dopasować kompetencje miękkie uczniów do konkretnych zawodów.

Podziel uczniów na pięć zespołów, każdy z nich opracowuje dwa opisy zawodów, wypisując na ich podstawie umiejętności miękkie i cechy, które są istotne w zawodzie.

Karty zawodów z branży offshore do wydruku znajdziesz tutaj.

Wszystkie opisy zawodów wraz z opracowanymi przez uczniów cechami i umiejętnościami zostają rozłożone w różnych miejscach sali lekcyjnej.

Następnie każdy uczeń wypisuje swoje umiejętności miękkie i mocne strony, a następnie chodząc po klasie dopasowuje je do poszczególnych zawodów. Na tej podstawie wskazuje cztery zawody, które uznaje za najlepiej odpowiadające jego predyspozycjom.

Zadanie warto zakończyć dyskusją: Co decyduje o tym, że ktoś sprawdza się w danym zawodzie – wiedza i zdolności techniczne czy sposób działania i współpracy z ludźmi? Czy kompetencje miękkie i twarde można w pracy zawodowej wyraźnie od siebie rozdzielać?

Pytania pomocnicze:

Które kompetencje miękkie najczęściej powtarzały się przy różnych zawodach? Dlaczego właśnie one są tak uniwersalne?
Czy same kompetencje miękkie wystarczą, żeby dobrze wykonywać zawód techniczny? A czy same twarde wystarczą?
Jak myślicie – co jest trudniejsze do nauczenia: obsługa specjalistycznego sprzętu czy np. komunikacja, opanowanie w stresie, odpowiedzialność? Dlaczego?
Czy zauważyliście, że te same cechy mogą być zaletą w jednym zawodzie, a utrudnieniem w innym? Podajcie przykłady.

Przykłady cech i umiejętności miękkich:

Spostrzegawczość: Inspektor/ka QHSE, Technik/Techniczka turbin wiatrowych, Elektroautomatyk/Elektroautomatyczka okrętowa.
Radzenie sobie ze stresem: Koordynator/ka operacji morskich, Inżynier/ka napędów wodorowych.
Praca w zespole: Sztauer/ka ładunków ponadgabarytowych, Monter/ka morskich farm wiatrowych, Technik/Techniczka turbin wiatrowych.
Dokładność: Projektant/ka konstrukcji morskich, Inspektor/ka QHSE.
Bardzo dobra koncentracja na zadaniu: Monter/ka morskich farm wiatrowych, Sztauer/ka ładunków ponadgabarytowych, Projektant/ka konstrukcji morskich.
Komunikatywność: Specjalista/Specjalistka transformacji energetycznej, Koordynator/ka operacji morskich, Inżynier spawalnik/Inżynierka spawalniczka.
Wyobraźnia przestrzenna: Sztauer/ka ładunków ponadgabarytowych, Projektant/ka konstrukcji morskich, Inżynier/ka napędów wodorowych.
Cierpliwość: Technik/Techniczka turbin wiatrowych, Inspektor/ka QHSE, Sztauer/ka ładunków ponadgabarytowych.
Wyciąganie wniosków z danych: Specjalista/ka transformacji energetycznej, Koordynator/ka operacji morskich, Inżynier spawalnik/Inżynierka spawalniczka.
Praca w niesprzyjających / zmiennych warunkach atmosferycznych: Technik/Techniczka turbin wiatrowych, Monter/ka morskich farm wiatrowych, Elektroautomatyk okrętowy/Elektroautomatyczka okrętowa.

Co zrobicie? Karty wyzwań

Karty wyzwań, to alternatywny wariant ćwiczenia poświęconego kompetencjom miękkim w branży offshore. Korzystając z kart (Załącznik 1) przydziel zadania mniejszym grupom, parom lub odczytaj treść na forum. Karty przedstawiają konkretny problem do rozwiązania przez uczniów, którzy muszą wczuć się w sytuację i zadecydować o działaniu.

Opisane wyzwania zawodowe stanowią punkt wyjścia do rozmowy o kompetencjach miękkich (np. analizy sytuacji, rozwiązywania problemów, radzenia sobie ze stresem czy krytycznego myślenia) oraz o ich znaczeniu w codziennej pracy zawodowej.

Klasowe miasto zawodów - regionalna makieta offshore

Zaproponuj uczniom opracowanie i wykonanie makiety przedstawiającej branżę offshore i odnawialne źródła energii w wybranym regionie Polski (lub w formie regionu fikcyjnego).

W pierwszym etapie uczniowie opracowują listę instytucji i podmiotów funkcjonujących w tym obszarze, takich jak stocznie, fabryki elementów dedykowanych branży morskiej, porty, terminale, instytucje naukowe i certyfikujące, organizacje pozarządowe działające w sektorze morskim, inwestorów, przedsiębiorstwa, szkoły, platformy offshore, morskie farmy wiatrowe, punkty logistyczne.

Następnie wykorzystując różnorodne materiały (np. brystol, puste pudełka, bibułę, farby, patyczki) budują makietę 3D. W zależności od potrzeb można ją dowolnie rozbudowywać, np. o informacje o zawodach. Inspiracją niech będzie Miasto Zawodów Mapy Karier.

Tworzenie makiety warto zakończyć rozmową podsumowującą, podczas której uczniowie dzielą się tym, czego nowego dowiedzieli się o branży offshore i jej roli w regionie.

Wdrażanie tematyki offshore w pracy 1:1

Różne drogi

Korzystając z opisów zawodów dostępnych w Mapie Karier można w przejrzysty sposób przeanalizować z uczniem zalety i ograniczenia poszczególnych etapów edukacji i typów szkół. Celem spotkania jest uświadomienie, że do celu zawodowego prowadzi wiele dróg, a wykonywanie niektórych zawodów wymaga dodatkowych specjalistycznych uprawnień.

Zainteresowania i preferencje uczniów zmieniają się wraz z upływem czasu, a w trakcie ścieżki edukacyjnej zwiększa się ich samoświadomość. Ważne jest zatem, aby analiza nie ograniczała się do jednej, wąskiej drogi dotarcia do konkretnego zawodu, ale uwzględniała także możliwe zwroty w karierze, czyli szersze perspektywy i możliwości dalszych wyborów zawodowych.

Kurs na działania - osobista trasa kariery

W zależności od etapu edukacji, na którym znajduje się uczeń, wspólnie zaplanujcie i rozrysujcie kluczowe działania dla kolejnych etapów rozwoju kariery w wybranym obszarze branżowym.

W przypadku ucznia szkoły podstawowej działania te mogą obejmować m.in.: podciągnięcie wyników z wybranych przedmiotów, korzystanie z platformy Pi-stacja w celu przygotowania do egzaminów, wybór rodzaju szkoły i profilu, udział w targach edukacyjnych, oglądanie programów lub filmów dokumentalnych pokazujących pracę w danej branży, udział w konkursach tematycznych, cykliczne spotkania z doradcą zawodowym oraz dokładną analizę warunków rekrutacji do wybranych szkół.

W przypadku ucznia szkoły ponadpodstawowej mogą to być np.: wybór przedmiotu zdawanego na maturze, zdanie egzaminu zawodowego, udział w dniach otwartych na uczelniach wyższych, wybór kierunku studiów, ukończenie kursu specjalistycznego, znalezienie pracy, udział w targach pracy lub edukacyjnych, zdobycie odpowiednich certyfikatów, zdanie matury, studia, udział w programie ERASMUS+, staż, udział w praktykach.

Kiedy konkretne zadania zostaną rozrysowane na kartce w formie trasy, przygotuj pionek lub figurkę, którą uczeń będzie mógł symbolicznie poruszać się po swojej ścieżce.

Zatrzymując się na kolejnych punktach wyznaczonej trasy, omów z uczniem:

które elementy wydają się najtrudniejsze i dlaczego?
jakie zasoby będą mu potrzebne, a które z nich już posiada?
jakie mogą pojawić się bariery oraz jaki plan awaryjny warto przygotować, jeśli coś nie pójdzie zgodnie z założeniami,
zaplanujcie pierwsze konkretne kroki do wykonania w najbliższym czasie.

Wariant alternatywny

Uczniowi zainteresowanemu zaplanowaniem ścieżki w konkretnym zawodzie można zaproponować pracę metodą Vonneguta, czyli odwróconego planowania. Polega ona na rozpoczęciu od wyznaczenia celu końcowego. Uczeń rysuje linię czasu i zaznacza na niej cel końcowy – pracę w wybranym zawodzie. Następnie, cofając się w czasie, wspólnie określane są działania niezbędne do osiągnięcia tego celu, wyznaczając kolejne kroki milowe aż do momentu obecnego, wraz z konkretnymi działaniami do podjęcia. Po opracowaniu głównej ścieżki kariery warto uwzględnić warianty alternatywne, które poszerzą perspektywę ucznia i pokażą możliwe scenariusze zmian. Na zakończenie uczeń dokonuje oceny zaplanowanej ścieżki, wskazując potencjalne wyzwania, korzyści, potencjalne bariery oraz możliwe sposoby radzenia sobie z nimi.

Moja przepustka do kariery

Uczeń tworzy „przepustkę”, czyli zestaw działań, doświadczeń i aktywności, które stanowią jego aktualny potencjał i mogą świadczyć o rozwoju przyszłych kompetencji. Uwzględnia przy tym wszystkie swoje zasoby, takie jak zainteresowania techniczne, projekty szkolne, konkursy, wolontariat, kursy online, wyniki w nauce czy hobby.

Następnie, wspólnie z doradcą dopasowuje możliwe ścieżki w branży offshore, które odpowiadają jego „przepustce” i dotychczasowym doświadczeniom.

Korzystając z opisów zawodów w Mapie Karier, uczeń identyfikuje brakujące umiejętności istotne dla wybranej profesji lub obszaru zawodowego.

Ostatnim etapem jest zaplanowanie konkretnych sposobów stopniowego uzupełniania tych braków, takich jak szkolenia, wolontariat, praktyki, koła naukowe lub zainteresowań, projekty, inicjatywy oraz kursy online.

To jest ważne, a to mniej

Do realizacji tego zadania można wykorzystać Filtr Preferencji Mapy Karier oraz pulę zawodów z branży offshore. Uczeń wybiera kilka zawodów z dostępnej puli, a z ich opisami zapoznaje się przed spotkaniem. Do ćwiczenia wybiera maksymalnie 5 zawodów, zapisując nazwę każdego w osobnej kolumnie tabeli.

Następnie, wspólnie z doradcą, określa kryteria, według których będzie oceniał poszczególne kategorie i ustala, które są dla niego ważne, np. dostępność kształcenia, wymagane zdolności matematyczne, możliwości pracy w środowisku międzynarodowym czy charakter pracy (np. fizyczna, biurowa).

Ustalone kryteria wpisywane są w kolejnych wierszach tabeli, a uczeń otrzymuje pulę 50 punktów do rozdysponowania w ramach każdego kryterium pomiędzy wszystkie wybrane zawody. Po przydzieleniu punktów uczeń sumuje wyniki i analizuje, które zawody uzyskały najwyższe oceny.

Ćwiczenie nie musi prowadzić do wyboru jednego, konkretnego zawodu. Jego celem jest raczej zawężenie obszarów zainteresowań oraz stworzenie punktu wyjścia do rozmowy o wartościach, preferencjach i motywacjach ucznia. Kluczowe znaczenie ma więc dopytywanie o uzasadnienie przyznanych punktów oraz wspólne formułowanie wniosków płynących z analizy.

Wybrane kategorie wpisuje w kolejnych wierszach tabeli:

Czynności zawodowe a samoświadomość

Poproś ucznia, żeby na podstawie opisu wybranej profesji, wypisał czynności zawodowe, które wydają mu się najbardziej interesujące oraz te, które budzą w nim obawy lub wątpliwości.

Porozmawiajcie:

W jakich innych zawodach można wykonywać podobne czynności?
Co sprawia, że wskazane zadania są dla ucznia interesujące? Dlaczego inne elementy pracy budzą obawy?
Co może pomóc zminimalizować minusy lub wątpliwości związane z danym zawodem (np. szkolenia, kursy, praktyka, rozmowa z ekspertem)?

Wariant alternatywny

Inny wariant ćwiczenia opiera się na trzech kategoriach: zainteresowania, mocne strony oraz wartości pracy. Uczeń ocenia wybrany zawód w każdym z tych obszarów, a rolą doradcy jest pogłębianie wypowiedzi poprzez pytania doprecyzowujące. Celem jest rozwijanie samoświadomości ucznia oraz lepsze rozumienie własnych preferencji i motywacji.

Przykłady:

Zainteresowania: Podoba mi się ten zawód, ponieważ lubię planować, analizować i mieć kontakt z ludźmi; interesuję się środowiskiem i mechaniką.
Mocne strony: Dobra organizacja pracy, umiejętność działania w sytuacjach stresowych.
Wartości pracy: Chcę pracować w sposób mobilny, ponosić odpowiedzialność i mieć realny, pozytywny wpływ na środowisko.

Przykładowe pytania pogłębiające:

Co w tym zawodzie najbardziej Cię przyciąga, a co budzi wątpliwości – i dlaczego?
W jakich sytuacjach szkolnych lub pozaszkolnych mógłbyś wykorzystać Twoje dobre strony?
Które z Twoich mocnych stron byłyby w tym zawodzie najbardziej wykorzystywane na co dzień?
Jak ten zawód pasuje do Twoich wartości i stylu życia, jaki chciałbyś prowadzić za kilka lat?
Co musiałoby się wydarzyć lub czego byś potrzebował/a, aby poczuć się w tym zawodzie pewniej?

Prawdziwe kontakty w branży

Starszym uczniom zainteresowanym kształceniem w konkretnym kierunku lub wykonywaniem określonego zawodu można zaproponować ćwiczenie polegające na nawiązaniu bezpośredniego kontaktu z przedstawicielem danej branży, np. podczas targów branżowych, dni otwartych lub za pośrednictwem platformy LinkedIn.

Zadaniem ucznia jest przygotowanie 3–4 kluczowych pytań dotyczących realiów pracy, ścieżki wejścia do zawodu oraz wymaganych kompetencji, a następnie podjęcie próby nawiązania kontaktu. Zakończeniem zadania jest krótkie podsumowanie rozmowy i refleksja ucznia: czego się dowiedział, co go zaskoczyło oraz czy rozmowa wpłynęła na jego dalsze plany edukacyjno-zawodowe.

Zawód pod lupą

Celem zadania jest zwiększenie świadomości ucznia, pogłębienie refleksji oraz urealnienie wyobrażeń dotyczących wybranego zawodu. Uczeń wybiera jeden zawód z branży offshore, zapoznaje się z jego opisem na Mapie Karier i uzupełnia prostą tabelę analizy.

Następnie, przy wsparciu doradcy, omawia swoje odpowiedzi, zastanawiając się, czy wskazane trudności stanowią dla niego motywujące wyzwanie, czy barierę, której nie chciałby pokonywać w przyszłym życiu zawodowym.

Pytania do ucznia:

Który aspekt pracy najbardziej Cię zaskoczył?
Jak Twoim zdaniem wpłynąłby on na Twoją codzienną rutynę i czas wolny?
Jak możesz dowiedzieć się więcej o tym zawodzie lub zawodach pokrewnych?

Wariant alternatywny

Uczeń otrzymuje wydrukowany opis wybranego zawodu i analizuje go przy użyciu kolorowych zakreślaczy. Oznacza poszczególne elementy jako: atrakcyjne (zielony), neutralne (niebieski), stanowiące wyzwanie (żółty) oraz takie, których nie chciałby wykonywać ani rozwijać (czerwony). Ćwiczenie kończy się rozmową podsumowującą, opartą na poniższych pytaniach. Jej celem jest pomoc uczniowi w lepszym zrozumieniu własnych preferencji oraz bardziej świadomym zawężeniu dalszych poszukiwań zawodowych.

Pytania do ucznia:

Który z aspektów pracy najbardziej Cię zaskoczył?
Jak Twoim zdaniem wpłynąłby on na Twoją codzienną rutynę oraz czas wolny?
Jak możesz dowiedzieć się więcej o tym zawodzie lub pokrewnych?

Narysuj wymarzoną pracę

Gdy uczeń ma trudność z określeniem, czym chciałby zajmować się w przyszłości, warto zaproponować ćwiczenie oparte na pracy z wyobrażeniami. Odpowiadając na pytania pomocnicze doradcy, uczeń opisuje, jak wyobraża sobie swoją przyszłą pracę, a następnie przedstawia te wyobrażenia w formie rysunku, kolażu lub innej pracy graficznej.

Alternatywnie można zaproponować pracę z wykorzystaniem obrazów, grafik lub kart Dixit. Ze stosu rozłożonych kart uczeń wybiera jedną lub kilka, które najbardziej kojarzą mu się z wizją wymarzonej pracy. Następnie wyjaśnia swój wybór, opisując skojarzenia i znaczenia, jakie nadaje wybranym grafikom.

W kolejnym etapie, korzystając z opisów zawodów na Mapie Karier, wspólnie analizujecie, jakie ścieżki edukacyjne i zawodowe mogą przybliżyć go do takiego obrazu pracy.

O co warto pytać?

Jakie jest miejsce i środowisko pracy?
Jakie narzędzia, maszyny lub programy są w niej wykorzystywane?
Jaki jest poziom kontaktu z ludźmi?
Jaki ma charakter i organizację?
Jakie są czynności wykonywane na co dzień?
Jaki poziom odpowiedzialności wiąże się z tą pracą?

Jeśli uczeń formułuje swoje odpowiedzi w formie zaprzeczeń (np. czegoś nie chce lub nie lubi), rolą doradcy jest pomóc mu przełożyć je na pozytywne preferencje – określić, czego w takim razie chce i w jakim środowisku się widzi.

Ćwiczenie to pomaga uczniowi odkrywać obszary zainteresowań, porządkować wyobrażenia o pracy i stanowi punkt wyjścia do dalszej rozmowy o możliwych kierunkach rozwoju edukacyjno-zawodowego.

Branża offshore oferuje wiele różnorodnych zawodów i ścieżek rozwoju, które warto pokazywać uczniom, niezależnie od ich dotychczasowych zainteresowań. Nawet osoby, które nie mają jeszcze sprecyzowanych planów, mogą, dzięki eksploracji różnych możliwości, zyskać poczucie kierunku i motywację do rozwijania kompetencji.

Jako nauczyciel lub doradca możesz wykorzystać proste narzędzia i dostosować je do indywidualnych potrzeb ucznia, łącząc edukację z praktycznym poznawaniem branży. Warto zachęcać młodych ludzi do refleksji, poszukiwania doświadczeń oraz świadomego łączenia własnych zainteresowań z wymaganiami współczesnego rynku pracy.

Źródła:

Masz pytania dotyczące artykułu? A może chcesz podzielić się własnym doświadczeniem z zakresu wprowadzania młodych ludzi w tematykę branży offshore? Napisz do nas: kontakt@mapakarier.org.

Inne artykuły na blogu, które mogą Ci się spodobać:

Materiał realizowany przez Województwo Zachodniopomorskie w ramach projektu pn. „Zbudowanie systemu koordynacji i monitorowania regionalnych działań na rzecz kształcenia zawodowego, szkolnictwa wyższego oraz uczenia się przez całe życie, w tym uczenia się dorosłych”, współfinansowanego ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.